Kwietniowe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki, z cyklu „Dobra książka i kawa” (też dobra), potoczyło się wokół „Labiryntu duchów” Carlosa Ruiza Zafona. Klubowicze polecają tę lekturę uwadze Czytelników naszej biblioteki. „Labirynt” jest dostępny w wypożyczalni dla dorosłych.
Kilka cytatów z książki (wypatrzonych, wyczytanych, spostrzeżonych w trakcie lektury), które być może zachęcą Was do przeczytania książki.
„- Skąd pani wie to wszystko?
– Czytam książki. Niech pan kiedyś spróbuje, polecam.”
„Większość z nas, nigdy nie zdoła rozpoznać swojego prawdziwego przeznaczenia: to ono wpada na nas jak rozpędzony pociąg. Ale kiedy podnosimy głowę, żeby popatrzeć, jak się oddala, jest już za późno, resztę podróży musimy odbyć na własną rękę, co niektórzy naiwni nazywają dojrzałością. Nadzieja jest jedynie ułudą, że ów moment jeszcze nie nadszedł, że uda nam się dostrzec nasze prawdziwe przeznaczenie, kiedy będzie się do nas zbliżać, i że uda nam się wskoczyć do tego pociągu, zanim na zawsze utracimy możliwość bycia sobą.”
„Opowieść nie ma początku ani końca, ma tylko prowadzące do niej drzwi. Opowieść to niekończący się labirynt słów, obrazów i duchów przywołanych po to, żeby wyjawić nam ukrytą prawdę o nas samych. Opowieść to w ostatecznym rozrachunku rozmowa tego, kto ją pisze, z tym, kto ją czyta, ale narrator może powiedzieć tylko tyle, na ile pozwoli mu warsztat, a czytelnik wyczytać tylko tyle, ile sam ma zapisane w duszy.”
„Przeszłość nie znika, nieważne, jak bardzo zaślepieni głupcy będą się starali ją wymazać, a kłamcy napisać na nowo.”
„Zawsze sądziłem, że kto czuje pociąg do stada, ten ma w sobie coś z barana.”
„(…) w dniu, kiedy zgaśnie iskierka ciekawości i młodzież zadowoli się każdą opakowaną w pozłotko bzdurą, jaką zechcą wcisnąć im handlarze szmelcem, wszystko jedno czy będzie to miniaturowa kuchenka, czy nocnik na baterię, i przestanie rozumieć cokolwiek z otaczającego świata, ludzki ród powróci tryumfalnie do epoki kamienia łupanego.”
„Dzieł się nigdy nie kończy. Rzecz w tym, żeby wiedzieć, w którym momencie należy je pozostawić niedokończonymi.”
C.L. Zafon: Labirynt duchów, Warszawa, Muza, 2017
