Wiesław Kot, uznany krytyk filmowy, na spotkaniu w kościańskiej bibliotece przybliżył twórczość wybitnego polskiego reżysera, Krzysztofa Kieślowskiego.
Spotkanie z Wiesławem Kotem w bibliotece stanowiło okazję do przypomnienia i omówienia twórczości K. Kieślowskiego. Okolicznością będącą asumptem do przyjrzenia się filmotece Mistrza była rocznica (osiemdziesiąta, 27.06) urodzin reżysera.
Podczas spotkania omówionych zostało kilkanaście filmów Kieślowskiego, od pierwszych dokumentów po ostatnie, głośne fabuły. Jak podkreślił dr W. Kot, warte zaznaczenia jest to, że zarówno w filmach dokumentalnych, jak i fabularnych tworzonych w formule kina moralnego niepokoju, można mówić u Kieślowskiego o podobnym bohaterze, problematyce, o podobnie wnikliwym opisaniu świata społecznego. I coś jeszcze, na co zwracał uwagę sam Kieślowski: można w jego filmach zobaczyć świat w kropli wody. I nawet, w jakże odmiennym Dekalogu, nie tyle sięgnął po nową tematykę, co zmienił swój filmowy język. Zresztą Kieślowski miał swoją definicję kina, którą przytoczył podczas spotkania Wiesław Kot: Kino, to nie jest publiczność. To nie są festiwale, recenzje, wywiady. To nerwowe zajęcie, któremu wszystko inne musi zostać podporządkowane. Ale ja robię swoje.
Zgodnie z zapowiedzią – uczestnicy spotkania wzięli udział w ekspedycji, której trasę wyznaczyły fragmenty kilkunastu filmów, a rolę znakomitego przewodnika-prelegenta spełnił Wiesław Kot. Dzięki niemu nie pobłądziliśmy na tej nieprostej, meandrycznej, nieoczywistej drodze…
Przypomnijmy:
Wiesław Kot – publicysta, wykładowca uniwersytecki, doktor nauk humanistycznych z zakresu literatury współczesnej. Wykłada w poznańskich uczelniach: Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, Uniwersytecie Ekonomicznym oraz Wyższej Szkole Umiejętności Społecznych. Zajmuje się publicystyką związaną z filmem i literaturą.
Krzysztof Kieślowski (1941-1996) – reżyser i scenarzysta filmowy, przedstawiciel nurtu kina moralnego niepokoju. Karierę reżyserską rozpoczął jako dokumentalista, jednak wraz z upływem czasu zaangażował się w realizację filmów fabularnych. Jego wczesna twórczość fabularna składała się z filmów ukazujących rzeczywistość ówczesnej Polski. Później zwrócił się ku motywom metafizycznym. Jego dorobek wzbogacił się o filmy psychologiczne podejmujące tematy moralne i egzystencjalne.
